Aandacht

Het viel me op dat een hooggeplaatste leidinggevende straal langs me heen liep. Hij zag me niet, zat in zijn hoofd. Dat kon ik natuurlijk alleen maar opmerken omdat ik zelf ook wel eens zo heb rondgelopen. Druk bezig met wat nog ging komen of wat al geweest was. Onbewust ging mijn aandacht steeds naar mijn gedachten, zonder bewuste aandacht voor wat zich om mij heen voordeed. Terwijl daar zoveel mee te maken is en er zoveel signalen op te pikken zijn.

Mijn aandacht was destijds vaak op een andere plek dan mijn lichaam. Ik zie steeds scherper hoe onhandig en inefficient dat was. Deze manier van werken gaat totaal voorbij aan de functie van ons menselijk lichaam, onze grote bio-sensor, die ervoor gemaakt is om sfeertjes, ongemak, blijdschap, zorgen en andere relevante informatie op te pikken. Maar dan moet je daar dus wel aandacht voor hebben, en als je een wandelend hoofd bent lukt dat niet, dan gaat dat aan je voorbij.

In onze westerse wereld en vooral op plaatsen waar veel hoger opgeleiden werken stikt het van de wandelende hoofden. Dat is ook niet zo gek, want als je jarenlang energie gestoken hebt in het ontwikkelen van je hoofd, met allerlei opleidingen, dan 'moet' dat hoofd wel het allerbelangrijkste zijn in ons leven. Dan gaat er dus ook de meest aandacht naar toe.

Er ontstaan de laatste jaren wel stromingen die meer aandacht hebben voor 'de rest' van de mens. Binnen het systemisch werk is de term' kwaliteit van aanwezigheid' bekend. Je probeert dan met al je aandacht aanwezig te zijn in het moment zelf, want op die manier kun je alle relevante informatie waarnemen. Dan heb je ook aandacht voor alles wat zo voelbaar is, maak je contact met de ander en wandel je rond in je bedrijf, in plaats van in je eigen gedachten.