inzicht in Verbindend Leiderschap

Gisteren koos ik optie 2.
Dat hield in dat ik zei dat het niet mijn beste dag was. Nee, ik wist niet precies wat er aan de hand was. Maar even later ging het over de afgelopen week, die me als alleenstaande ouder toch wel veel energie had gekost. En daarna over mijn vader, die door het land had gereden en mij en mijn broer en zus een beetje as van onze moeder had gebracht. En hoe ik had besloten dat ik hem wilde interviewen om hem beter te leren kennen, nu mijn moeder er niet meer is (geïnspireerd door het boekje van Rene Diekstra).

Vroeger koos ik vaker voor optie 1.
Het ging “wel goed hoor”. Ik wist zelf immers ook niet zo goed wat er was. Ik had het nog niet op een rijtje gezet, dus waarom zou ik iemand anders er mee lastig vallen. En morgen zou ik me wel weer beter voelen, want zo’n bui duurt niet zo lang bij mij. Daarna had ik dan meestal een leuk gesprek over wat de ander bezig hield. 

Nu ben ik me meer bewust van het verschil tussen optie 1 en 2. Parkeer je je gevoel, of treed je vanuit het gevoel in contact met de ander? Ik parkeerde meestal. Vooral als ik me klein of wiebelig voelde. Maar ik heb ontdekt dat als je gevoel parkeert, het tussen jou en de ander in staat. Het staat echt contact in de weg, omdat je iets buitensluit, wat er wel is. Je verbindt dan alleen het opgepoetste deel van jezelf met de ander. Optie 2 opent andere deuren en daarachter ligt altijd iets bijzonders. 

Ik zag plotseling de link met verbindend leiderschap. Ik vind het nog wel eens een vaag begrip, maar voor mij gaat het precies over bovenstaand voorbeeld. Maak contact met jezelf, je team, je organisatie, het doel, vanuit alles wat er is. Sluit niks buiten. Includeer de tegenstem, de eerdere poging, de twijfel, het frisse idee en de ontwikkeling van de concurrent. Als je met alles in verbinding staat gaat het leven makkelijker.

---